Zorg ervoor dat Javascript is ingeschakeld voor de toegankelijkheid van de website Europe’s securitisation deal: the door is open, now the detail decides - Janus Henderson Investors - Netherlands Professional Advisor
Voor financiële professionals in Nederland

Europe’s securitisation deal: the door is open, now the detail decides

Portfolio Manager Ian Bettney and Head of Public Affairs Nathan Fox assess the EU’s new securitisation agreement; the progress made for investors and why the technical details will ultimately determine its impact.

18 Nov 2026
5 beknopt artikel

Kernpunten

  • A provisional agreement on EU securitisation rules has been reached with progress made since the consultation, but whether this translations into market growth will depend upon the detail.
  • We engaged with EU institutions on the three issues that most directly affect investors: investor sanctions, third-country due diligence and the limit on how much can be held in a single securitisation in a UCITs fund.
  • Developments are moving in the right direction, but we await the technical standards that will be created following the agreement. Three principles, in our view, should guide this process: outcomes over format, keep requirements proportionate, and measure the results.

Revitalising the European securitisation market

Europe has spent more than a decade trying to revitalise its securitisation market. The provisional agreement reached by EU policymakers on 21 October is the most credible attempt yet.1,2 It is not quite a reset, but it removes some of the barriers that have kept investors on the sidelines and opens a route to global markets that EU investors have largely been restricted from accessing. Whether that route becomes a real opportunity now depends on rules that are yet to be written.

This matters beyond the finer technical details. Securitisation turns mortgages, car loans and business lending into investable securities, linking long-term savings directly to credit for European households and businesses. Europe’s market remains well below its pre-2008 scale,3 prompting the EU to make its revival a central part of its Savings and Investments Union strategy. The question for investors is simple: will this reform make the market deeper, more diverse and more accessible?

What we advocated for, and where it landed

Over the past year we have engaged directly with all three EU institutions – the European Commission, the European Parliament and Member States in the Council – both in Brussels and with national governments, including France and Spain. We have also worked closely with industry bodies, including the European Fund and Asset Management Association (EFAMA), Association for Financial Markets in Europe (AFME), Investment Company Institute (ICI) and The Investment Association. Our message throughout was consistent: securitisation is a two-sided market, and in our view reform that focuses on supply without addressing investor demand will likely underdeliver. We concentrated on three issues that most directly affect investors:

Issue Our advocacy Where it landed Our read
Investor sanctions No new securitisation-specific sanctions on investors who are already supervised under UCITS, AIFMD and Solvency II The initially proposed bespoke investor sanctions regime was not retained; the focus is on more consistent enforcement by Member States A clear improvement. A significant deterrent to participation has been avoided, though national implementation still matters
Third-country due diligence An outcome-based test, without EU reporting templates for non-EU deals The ESMA template requirement is removed, but investors must still verify that non-EU issuers provide ‘equivalent’ information The right direction. How ‘equivalent’ is defined will decide whether it delivers
UCITS concentration limit A higher limit than the current 10% for a single securitisation within a UCITS fund Raised to 25% for all securitisations Welcome, although there was scope to go further

Source: Janus Henderson Investors, based on reported outcomes of the provisional agreement. ESMA = European Securities and Markets Authority; UCITS = Undertakings for Collective Investment in Transferable Securities;  AIFMD = Alternative Investment Fund Managers Directive; Solvency II = Solvency II Directive, the EU regulatory framework governing insurance and reinsurance companies.

On balance, the investor side of the package has moved further than many expected when negotiations began. The more ambitious sanctions proposals, which would have penalised securitisation more heavily than other asset classes, did not survive the consultation on the new rules.4,5 That is a meaningful result for a market trying to attract new buyers.

The test that matters: what does ‘equivalent’ mean?

For EU investors, the most valuable change is potential access to the wider global market, particularly the US. Under the current rules, the EU template requirement – a reporting obligation European investors need to satisfy when investing in securitisations – has in practice tended to rule out most US securitisations unless they were specifically structured for EU distribution.6 Removing it could expand the opportunity set, improve diversification potential and put EU investors on a more equal footing with their UK and US peers.

The risk is that the barrier returns by another avenue. If ‘equivalent’ information is defined narrowly in the technical standards, or if residual references in the legal text keep template-style requirements alive, the practical benefit could be small. It would also leave the compliance burden with the EU investor, who has the least control over a non-EU issuer’s data. This is where the outcome for investors will eventually be clarified, and where we are focusing our engagement.

A competitive benchmark across the Channel

To exemplify another market’s reform, the UK has moved towards a more principles-based approach to investor due diligence.7 Over the next few years, the clearest test of the EU reform will be whether its market grows in step with, or falls behind, comparable markets. If issuance and investor participation do not build sufficiently, we would expect pressure for a further regulatory review to build sooner than many anticipate.

What happens next

The agreement still requires technical finalisation and formal approval by the European Parliament and Council.8 Much of what matters to investors can then be settled through technical standards developed by the Commission and ESMA, including the future reporting framework and the treatment of collateralised loan obligations (CLOs). In our view, three principles should guide that work:

  • Outcomes over format: ‘Equivalent’ third-country information should be judged on whether it allows a proper credit assessment, not on whether it mirrors EU templates.
  • Keep requirements proportionate: Reporting should be targeted and aligned with what investors actually use.
  • Measure the results: Policymakers should track whether issuance and investor participation grow as expected and be ready to revisit the framework if they do not.

Opening the door to a deeper and more diverse European market

This agreement opens the door to a larger European securitisation market; the next phase will determine whether it stays open. For investors, the opportunity is real: broader access to global markets, more flexibility for UCITS funds and the prospect of a deeper, more diverse market. As an active investor in securitised credit, Janus Henderson will continue to engage with European institutions, ESMA, Member States and industry partners as the technical detail is developed.

 

  1. Council of the EU, ‘Savings and investments union: Council and Parliament strike deal to revitalise the EU’s securitisation market’, press release, 21 October 2026.
  2. European Commission (DG FISMA), ‘The Commission welcomes the political agreement reached on the review of the Securitisation Framework’, 22 October 2026.
  3. European Parliamentary Research Service, ‘Reviving the securitisation framework’, EU Legislation in Progress briefing, PE 775.866, July 2025.
  4. Simpson Thacher & Bartlett, ‘EU Securitisation Reforms – May 2026’, 12 May 2026.
  5. AFME, ‘EU securitisation agreement delivers progress, but prudential shortcomings remain’, press release, 22 October 2026.
  6. Walkers, ‘Securitisation: EU Council and Parliament strike deal to revitalise the EU securitisation market’, 22 October 2026.
  7. FCA, Consultation Paper CP26/6, ‘Rules for reforming the UK securitisation framework’, 17 February 2026.
  8. European Commission. Parliament and Council agreement on the review of the EU Securitisation Framework confirmation, 26 October 2026

Dit zijn de standpunten van de auteur op het moment van publicatie en kunnen verschillen van de standpunten van andere personen/teams bij Janus Henderson Investors. Verwijzingen naar individuele effecten vormen geen aanbeveling om effecten, beleggingsstrategieën of marktsectoren te kopen, verkopen of aan te houden en mogen niet als winstgevend worden beschouwd. Janus Henderson Investors, zijn gelieerde adviseur of zijn medewerkers kunnen een positie hebben in de genoemde effecten.

 

Resultaten uit het verleden geven geen indicatie over toekomstige rendementen. Alle performancegegevens omvatten inkomsten- en kapitaalwinsten of verliezen maar geen doorlopende kosten en andere fondsuitgaven.

 

De informatie in dit artikel mag niet worden beschouwd als een beleggingsadvies.

 

Er is geen garantie dat tendensen uit het verleden zich zullen doorzetten of dat prognoses worden gehaald.

 

Reclame.

 

Begrippenlijst

 

 

 

Belangrijke informatie

Lees de volgende belangrijke informatie over fondsen die vermeld worden in dit artikel.

    Specifieke risico's
  • Er wordt niet verwacht dat het rendement van het Compartiment op elk moment precies overeenstemt met het rendement van de index, en omdat er vergoedingen en kosten worden afgetrokken, betekent dat dat het Compartiment een lager totaalrendement dan de index kan opleveren.
  • Het is mogelijk dat een emittent van een obligatie (of geldmarktinstrument) niet langer bereid of in staat is om de rente te betalen of kapitaal terug te betalen. Als dit gebeurt of als de markt denkt dat dit kan gebeuren, zal de waarde van de obligatie dalen.
  • Collateralised Loan Obligations (CLO's) zijn beleggingen gedekt door pools van bedrijfsleningen. De risico's die ermee gepaard gaan, vloeien voort uit zowel de leningen als uit de structuur van de CLO. Het risico varieert al naargelang de tranche, en kredietratings vormen geen garantie – zelfs tranches met een hoge rating kunnen in een moeilijke marktomgeving waarde verliezen. Belangrijke risico's zijn onder meer liquiditeit, wijzigingen in de rentevoeten, niet-nakoming van de betalingsverplichtingen in verband met het krediet en onzekerheid over terugbetalingen.
  • Terugbetalingen van onderliggende leningen worden gebruikt om CLO-effecten na een specifieke periode terug te betalen, maar de timing is onzeker. Snellere terugbetalingen kunnen ertoe leiden dat effecten die boven hun nominale waarde worden verhandeld, vervroegd worden afgelost, waardoor er verlies wordt geleden op de mark-to-marketwaarde en er tegen een lagere rente moet worden herbelegd, waardoor de inkomsten dalen. Tragere terugbetalingen verlengen de looptijd, wat ook tot verliezen kan leiden. CLO's en opvraagbare effecten kunnen door emittenten of aandeelhouders vervroegd worden afgelost, wat moeilijkheden kan opleveren voor herbelegging en waardoor de inkomsten mogelijk dalen.
  • De prestaties van de beleggingen van het compartiment in CLO's zullen deels afhankelijk zijn van de prestaties en de operationele doeltreffendheid van de beheerders van de CLO's. Het compartiment belegt in CLO's waarvoor er door de beheerders van de CLO's beheer- en prestatievergoedingen in rekening worden gebracht. Die komen bovenop de kosten die aan het compartiment in rekening worden gebracht.
  • Er kan gebruik worden gemaakt van derivaten om het risico te verminderen of om de portefeuille efficiënter te beheren. Dit gaat echter gepaard met andere risico's, waaronder met name het risico dat een tegenpartij bij derivaten niet in staat is om haar contractuele verplichtingen na te komen.
  • Effecten kunnen moeilijk te waarderen of te verkopen zijn op het gewenste moment of tegen de gewenste prijs, vooral in extreme marktomstandigheden waarin de prijzen van activa kunnen dalen, wat het risico op beleggingsverliezen verhoogt.
  • Er zouden verliezen kunnen worden geleden als een tegenpartij niet bereid of in staat zou zijn om aan zijn verplichtingen te voldoen, of als gevolg van een fout in of vertraging van operationele processen of verzuim van een derde partij.
    Specifieke risico's
  • Effecten kunnen moeilijk te waarderen of te verkopen zijn op het gewenste moment of tegen de gewenste prijs, vooral in extreme marktomstandigheden waarin de prijzen van activa kunnen dalen, wat het risico op beleggingsverliezen verhoogt.
  • Het is mogelijk dat een emittent van een obligatie (of geldmarktinstrument) niet langer bereid of in staat is om de rente te betalen of kapitaal terug te betalen. Als dit gebeurt of als de markt denkt dat dit kan gebeuren, zal de waarde van de obligatie dalen.
  • Terugbetalingen van onderliggende leningen worden gebruikt om CLO-effecten na een specifieke periode terug te betalen, maar de timing is onzeker. Snellere terugbetalingen kunnen ertoe leiden dat effecten die boven hun nominale waarde worden verhandeld, vervroegd worden afgelost, waardoor er verlies wordt geleden op de mark-to-marketwaarde en er tegen een lagere rente moet worden herbelegd, waardoor de inkomsten dalen. Tragere terugbetalingen verlengen de looptijd, wat ook tot verliezen kan leiden. CLO's en opvraagbare effecten kunnen door emittenten of aandeelhouders vervroegd worden afgelost, wat moeilijkheden kan opleveren voor herbelegging en waardoor de inkomsten mogelijk dalen.
  • De prestaties van de beleggingen van het compartiment in CLO's zullen deels afhankelijk zijn van de prestaties en de operationele doeltreffendheid van de beheerders van de CLO's. Het compartiment belegt in CLO's waarvoor er door de beheerders van de CLO's beheer- en prestatievergoedingen in rekening worden gebracht. Die komen bovenop de kosten die aan het compartiment in rekening worden gebracht.
  • Er kan gebruik worden gemaakt van derivaten om het risico te verminderen of om de portefeuille efficiënter te beheren. Dit gaat echter gepaard met andere risico's, waaronder met name het risico dat een tegenpartij bij derivaten niet in staat is om haar contractuele verplichtingen na te komen.
  • Collateralised Loan Obligations (CLO's) zijn beleggingen gedekt door pools van bedrijfsleningen. De risico's die ermee gepaard gaan, vloeien voort uit zowel de leningen als uit de structuur van de CLO. Het risico varieert al naargelang de tranche, en kredietratings vormen geen garantie – zelfs tranches met een hoge rating kunnen in een moeilijke marktomgeving waarde verliezen. Belangrijke risico's zijn onder meer liquiditeit, wijzigingen in de rentevoeten, niet-nakoming van de betalingsverplichtingen in verband met het krediet en onzekerheid over terugbetalingen.
  • Er zouden verliezen kunnen worden geleden als een tegenpartij niet bereid of in staat zou zijn om aan zijn verplichtingen te voldoen, of als gevolg van een fout in of vertraging van operationele processen of verzuim van een derde partij.
  • Technieken voor een actief beheer die het in normale marktomstandigheden goed doen, zouden op andere momenten niet effectief kunnen blijken of een negatieve invloed kunnen hebben op de prestaties.
    Specifieke risico's
  • Technieken voor een actief beheer die het in normale marktomstandigheden goed doen, zouden op andere momenten niet effectief kunnen blijken of een negatieve invloed kunnen hebben op de prestaties.
  • Het is mogelijk dat een emittent van een obligatie (of geldmarktinstrument) niet langer bereid of in staat is om de rente te betalen of kapitaal terug te betalen. Als dit gebeurt of als de markt denkt dat dit kan gebeuren, zal de waarde van de obligatie dalen.
  • Collateralised Loan Obligations (CLO's) zijn beleggingen gedekt door pools van bedrijfsleningen. De risico's die ermee gepaard gaan, vloeien voort uit zowel de leningen als uit de structuur van de CLO. Het risico varieert al naargelang de tranche, en kredietratings vormen geen garantie – zelfs tranches met een hoge rating kunnen in een moeilijke marktomgeving waarde verliezen. Belangrijke risico's zijn onder meer liquiditeit, wijzigingen in de rentevoeten, niet-nakoming van de betalingsverplichtingen in verband met het krediet en onzekerheid over terugbetalingen.
  • Terugbetalingen van onderliggende leningen worden gebruikt om CLO-effecten na een specifieke periode terug te betalen, maar de timing is onzeker. Snellere terugbetalingen kunnen ertoe leiden dat effecten die boven hun nominale waarde worden verhandeld, vervroegd worden afgelost, waardoor er verlies wordt geleden op de mark-to-marketwaarde en er tegen een lagere rente moet worden herbelegd, waardoor de inkomsten dalen. Tragere terugbetalingen verlengen de looptijd, wat ook tot verliezen kan leiden. CLO's en opvraagbare effecten kunnen door emittenten of aandeelhouders vervroegd worden afgelost, wat moeilijkheden kan opleveren voor herbelegging en waardoor de inkomsten mogelijk dalen.
  • De prestaties van de beleggingen van het compartiment in CLO's zullen deels afhankelijk zijn van de prestaties en de operationele doeltreffendheid van de beheerders van de CLO's. Het compartiment belegt in CLO's waarvoor er door de beheerders van de CLO's beheer- en prestatievergoedingen in rekening worden gebracht. Die komen bovenop de kosten die aan het compartiment in rekening worden gebracht.
  • Er kan gebruik worden gemaakt van derivaten om het risico te verminderen of om de portefeuille efficiënter te beheren. Dit gaat echter gepaard met andere risico's, waaronder met name het risico dat een tegenpartij bij derivaten niet in staat is om haar contractuele verplichtingen na te komen.
  • Effecten kunnen moeilijk te waarderen of te verkopen zijn op het gewenste moment of tegen de gewenste prijs, vooral in extreme marktomstandigheden waarin de prijzen van activa kunnen dalen, wat het risico op beleggingsverliezen verhoogt.
  • Er zouden verliezen kunnen worden geleden als een tegenpartij niet bereid of in staat zou zijn om aan zijn verplichtingen te voldoen, of als gevolg van een fout in of vertraging van operationele processen of verzuim van een derde partij.
    Specifieke risico's
  • Er kan gebruik worden gemaakt van derivaten om het risico te verminderen of om de portefeuille efficiënter te beheren. Dit gaat echter gepaard met andere risico's, waaronder met name het risico dat een tegenpartij bij derivaten niet in staat is om haar contractuele verplichtingen na te komen.
  • Er zouden verliezen kunnen worden geleden als een tegenpartij niet bereid of in staat zou zijn om aan zijn verplichtingen te voldoen, of als gevolg van een fout in of vertraging van operationele processen of verzuim van een derde partij.
  • Collateralised Loan Obligations (CLO's) zijn beleggingen gedekt door pools van bedrijfsleningen. De risico's die ermee gepaard gaan, vloeien voort uit zowel de leningen als uit de structuur van de CLO. Het risico varieert al naargelang de tranche, en kredietratings vormen geen garantie – zelfs tranches met een hoge rating kunnen in een moeilijke marktomgeving waarde verliezen. Belangrijke risico's zijn onder meer liquiditeit, wijzigingen in de rentevoeten, niet-nakoming van de betalingsverplichtingen in verband met het krediet en onzekerheid over terugbetalingen.
  • De prestaties van de beleggingen van het compartiment in CLO's zullen deels afhankelijk zijn van de prestaties en de operationele doeltreffendheid van de beheerders van de CLO's. Het compartiment belegt in CLO's waarvoor er door de beheerders van de CLO's beheer- en prestatievergoedingen in rekening worden gebracht. Die komen bovenop de kosten die aan het compartiment in rekening worden gebracht.
  • Effecten kunnen moeilijk te waarderen of te verkopen zijn op het gewenste moment of tegen de gewenste prijs, vooral in extreme marktomstandigheden waarin de prijzen van activa kunnen dalen, wat het risico op beleggingsverliezen verhoogt.
  • Terugbetalingen van onderliggende leningen worden gebruikt om CLO-effecten na een specifieke periode terug te betalen, maar de timing is onzeker. Snellere terugbetalingen kunnen ertoe leiden dat effecten die boven hun nominale waarde worden verhandeld, vervroegd worden afgelost, waardoor er verlies wordt geleden op de mark-to-marketwaarde en er tegen een lagere rente moet worden herbelegd, waardoor de inkomsten dalen. Tragere terugbetalingen verlengen de looptijd, wat ook tot verliezen kan leiden. CLO's en opvraagbare effecten kunnen door emittenten of aandeelhouders vervroegd worden afgelost, wat moeilijkheden kan opleveren voor herbelegging en waardoor de inkomsten mogelijk dalen.
  • Het is mogelijk dat een emittent van een obligatie (of geldmarktinstrument) niet langer bereid of in staat is om de rente te betalen of kapitaal terug te betalen. Als dit gebeurt of als de markt denkt dat dit kan gebeuren, zal de waarde van de obligatie dalen.
  • Technieken voor een actief beheer die het in normale marktomstandigheden goed doen, zouden op andere momenten niet effectief kunnen blijken of een negatieve invloed kunnen hebben op de prestaties.
Het Janus Henderson Horizon Fund (het 'Fonds') is een Luxemburgse SICAV die op 30 mei 1985 is opgericht en wordt beheerd door Janus Henderson Investors Europe S.A. Janus Henderson Investors Europe S.A. kan besluiten de marketingregelingen van deze beleggingsinstelling overeenkomstig de desbetreffende regelgeving te beëindigen. Dit is een marketingboodschap Raadpleeg de prospectus van de ICBE en het document met essentiële beleggersinformatie voordat u een definitieve beleggingsbeslissing neemt.
    Specifieke risico's
  • Het is mogelijk dat een emittent van een obligatie (of geldmarktinstrument) niet langer bereid of in staat is om de rente te betalen of kapitaal terug te betalen. Als dit gebeurt of als de markt denkt dat dit kan gebeuren, zal de waarde van de obligatie dalen.
  • Wanneer de rentevoeten stijgen (of dalen), zullen de prijzen van verschillende effecten anders worden beïnvloed. In het bijzonder zal de waarde van obligaties gewoonlijk dalen als de rentevoeten stijgen. Over het algemeen wordt dit risico groter naarmate de looptijd van een obligatiebelegging toeneemt.
  • Door vermogen gedekte effecten (ABS) en andere vormen van gesecuritiseerde beleggingen kunnen onderworpen zijn aan hogere krediet-/wanbetalings-, liquiditeits-, rente- vervroegde-aflossings- en looptijdverlengingsrisico's, vergeleken met andere beleggingen zoals door overheden of bedrijven uitgegeven obligaties en dit kan een negatieve invloed hebben op het gerealiseerde rendement op de belegging in de effecten.
  • Sommige obligaties (op verzoek aflosbare obligaties) geven hun emittenten het recht om kapitaal vervroegd terug te betalen of om de looptijd te verlengen. Emittenten kunnen deze rechten uitoefenen wanneer dit voor hen gunstig is en dit kan invloed hebben op de waarde van het Fonds.
  • Er kan gebruik worden gemaakt van derivaten om te helpen de beleggingsdoelstelling te verwezenlijken. Dit kan leiden tot hefboomwerking (hogere schulden), die een beleggingsresultaat kan vergroten. De winsten of verliezen kunnen derhalve groter zijn dan de kosten van het derivaat. Het gebruik van derivaten gaat ook gepaard met andere risico's, waaronder met name het risico dat een tegenpartij bij derivaten niet in staat is om haar contractuele verplichtingen na te komen.
  • Wanneer het Fonds, of een afgedekte aandelenklasse/klasse van deelnemingsrechten, tracht de wisselkoersschommelingen van een valuta ten opzichte van de basisvaluta te beperken, kan de afdekkingsstrategie zelf een positieve of negatieve impact hebben op de waarde van het Fonds vanwege verschillen in de kortetermijnrentevoeten van de valuta's.
  • Effecten kunnen moeilijk te waarderen of te verkopen zijn op het gewenste moment of tegen de gewenste prijs, vooral in extreme marktomstandigheden waarin de prijzen van activa kunnen dalen, wat het risico op beleggingsverliezen verhoogt.
  • Er zouden verliezen kunnen worden geleden als een tegenpartij niet bereid of in staat zou zijn om aan zijn verplichtingen te voldoen, of als gevolg van een fout in of vertraging van operationele processen of verzuim van een derde partij.